δεξαμενη

Ο έρωτας στα χρόνια μας

2008-02-15T10:46:00.008+02:00

Ενώ ανησυχούμε για το Ασφαλιστικό και τις εξελίξεις στο Μακεδονικό, προβληματιζόμαστε ακόμη για τα αίτια της απόπειρας αυτοκτονίας του Γενικού και όσα κρύβονται πίσω απ’ αυτή, καταστρώνουμε σχέδια για το επαγγελματικό μας μέλλον και δουλεύουμε σκληρά, συναντούμε ξάφνου ανθρώπους που μας εκμυστηρεύονται:

Πώς μπορώ, ενώ εκείνο το κορίτσι στέκει εκεί,
Την προσοχή να επικεντρώσω
Στη ρωμαϊκή, τη ρωσική
Ή την ισπανική πολιτική;

[απόσπασμα από το ποίημα Πολιτική του W. B. Yeats]

Σ’ όλους αυτούς λοιπόν ευχόμαστε, μέρες που είναι, με μόλις συγκρατούμενο φθόνο να χαίρονται για καιρό τον έρωτά τους, ελπίζοντας οι ευχές μας να αφορούν όλο και περισσότερους μέρα με τη μέρα.

Όταν φεύγουν οι κάμερες...

2008-02-13T09:55:00.002+02:00

Το πανελλήνιο γνώρισε τον κ. Ζαχόπουλο λίγο πριν τις γιορτές. Σήμερα οι γιορτές αποτελούν πια παρελθόν, αλλά η υπόθεση Ζαχόπουλου παραμένει στο επίκεντρο της προσοχής του πολιτικού κόσμου και των ΜΜΕ. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ένα θέμα μονοπωλεί το ενδιαφέρον στη χώρα μας. Μένοντας μόνο στο πρόσφατο παρελθόν αρκεί να θυμηθούμε την υπόθεση των Ζωνιανών και τα δομημένα ομόλογα, για να συνειδητοποιήσουμε πως έχουμε την τάση να εξετάζουμε λεπτομερώς το δέντρο, κινδυνεύοντας να χάσουμε το δάσος.

Αυτή η τακτική έχει συγκεκριμένα ως αποτέλεσμα να παραμένουν στο περιθώριο θέματα μείζονος σημασίας, που δεν προσφέρονται όμως για σχολιασμό στα παράθυρα των τηλεοράσεων και τηλεοπτική κάλυψη. Είναι σαφώς πιο ελκυστική και εύληπτη μια συζήτηση σχετικά με δύο απόπειρες αυτοκτονίας, μια ερωτική ιστορία και τυχόν οικονομικά σκάνδαλα, από μια σοβαρή και υπεύθυνη ανάλυση για παράδειγμα των ελληνοτουρκικών.

Καθώς όμως αυτά τα αγαπημένα θέματα της τηλεόρασης δίνουν το ένα τη σκυτάλη της δημοσιότητας στο άλλο, δε δίνεται η δυνατότητα στην κοινή γνώμη να παρακολουθήσει την εξέλιξή τους και να εξαγάγει ασφαλή συμπεράσματα. Τα Ζωνιανά έδωσαν τη θέση τους στο ροζ dvd και η ενημέρωση μας για όσα γίνονται αυτή τη στιγμή στην Κρήτη είναι πλέον ελλιπής. Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε κατά πόσο εφαρμόστηκαν τα μέτρα που είχαν εξαγγελθεί και τιμωρήθηκαν οι υπεύθυνοι. Κάτι ανάλογο συνέβη άλλωστε και στην πολύκροτη υπόθεση των ομολόγων.

Η αποσιώπηση βέβαια ενός θέματος διευκολύνει τους ασκούντες την εξουσία, γιατί, όταν σβήνουν τα φώτα και φεύγουν οι κάμερες, μπορούν να κινηθούν, δίχως να φοβούνται το πολιτικό κόστος. Στην πράξη λοιπόν τα ΜΜΕ που συνεχώς φωνασκούν για κάτι, εξυπηρετούν την πολιτική ηγεσία, από τη στιγμή που της επιτρέπουν να ‘ρυθμίσει’ με τον πλέον συμφέροντα γι’ αυτήν τρόπο πλήθος θεμάτων, που μένουν στην αφάνεια.

Αυτό το πρόβλημα ποιος θα το λύσει;

2007-11-29T13:16:00.000+02:00

Όταν για την ανώδυνη επίλυση ενός προβλήματος, θεωρείται ικανός μόνο ο Ιησούς Χριστός ή ο Γερμανός Μεσσίας, κ. Ρεχάγκελ, δεν υπάρχει αμφιβολία πως το πρόβλημα είναι σοβαρό. Εύλογα λοιπόν το ασφαλιστικό απασχολεί το πανελλήνιο και βγάζει στους δρόμους χαμηλοσυνταξιούχους και μεγαλοδημοσιογράφους.

Για ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα μια υπεύθυνη κυβέρνηση καταφεύγει στη βοήθεια των ειδικών. Το δρόμο αυτό ακολούθησε τόσο η παρούσα κυβέρνηση, όσο και αυτή του κ. Σημίτη κατά το πρόσφατο παρελθόν. Και οι ειδικοί μίλησαν. Περιέγραψαν εύγλωττα την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, και πρότειναν αποτελεσματικά, πλην όμως επώδυνα για εκατομμύρια ασφαλισμένους μέτρα.

Η σημερινή κυβέρνηση τώρα φαίνεται να θεωρεί πως δεν έχει πια παρά να προσπαθήσει να περάσει όσο το δυνατόν περισσότερα από αυτά τα μέτρα, έχοντας βέβαια πάντα κατά νου πέρα από την επίλυση του ασφαλιστικού και την παραμονή της στην εξουσία.

Την επίτευξη του διττού αυτού στόχου μπορεί να ματαιώσει η αντίδραση της κοινής γνώμης που αντιμετωπίζει με καχυποψία τις πρωτοβουλίες των κυβερνώντων. Πώς όμως θα μπορούσε να τους δείξει εμπιστοσύνη, από τη στιγμή που δεν προχωρούν στην αναζήτηση των σφαλμάτων που έφεραν τα ασφαλιστικά ταμεία στη σημερινή τους κατάσταση; Πώς μπορεί να είναι σίγουρη ότι δε θα επαναληφθούν στο μέλλον, ακυρώνοντας τις θυσίες στις οποίες θα έχει υποβληθεί;

Μια υπεύθυνη κυβέρνηση είναι δεδομένο πως θα διερευνήσει τα ζητήματα αυτά σε βάθος, με τη συνδρομή και πάλι ειδικών. Ο εντοπισμός των λανθασμένων χειρισμών και των τυχόν παρανομιών, η εφαρμογή του νόμου με την τιμωρία των υπευθύνων φυσικών προσώπων και η λήψη των προληπτικών μέτρων που εγγυώνται την εύρυθμη λειτουργία των ασφαλιστικών ταμείων, δεν μπορούν να λείπουν από μια σοβαρή προσπάθεια επίλυσης του περίφημου ασφαλιστικού.

Όσο λοιπόν η κυβέρνηση δεν ασχολείται σοβαρά με κάθε πτυχή του θέματος, η κοινωνία θα αντιδρά. Όχι γιατί πιστεύει πως δεν υπάρχει λόγος να ληφθούν μέτρα, αλλά γιατί δεν πιστεύει πως αυτοί που ασκούν την εξουσία σ’ αυτόν τον τόπο προτίθενται και μπορούν να λάβουν τα ενδεδειγμένα.

Οι επικίνδυνοι

2007-11-10T17:27:00.000+02:00

Τη Δευτέρα εκατομμύρια Έλληνες πληροφορήθηκαν έκπληκτοι πως υπάρχει ένα χωριό κάπου στην Κρήτη που δεν εφάρμοσε το σχέδιο ‘Καποδίστριας’, δεν έχει επιτρέψει στις αστυνομικές δυνάμεις να εγκατασταθούν μόνιμα στην περιοχή, φιλοξενεί αρκετούς καλλιεργητές και εμπόρους ναρκωτικών, αλλά και ορισμένους που δε διστάζουν να υποδεχτούν τους αστυνομικούς, όταν σπεύδουν να ερευνήσουν την περιοχή, με καταιγισμό πυρών, ματαιώνοντας εδώ και χρόνια κάθε επιχείρησή τους.

Η έκπληξη μετατράπηκε σε αγανάκτηση, όταν συνειδητοποίησαν πως ο κρατικός μηχανισμός και ο πολιτικός κόσμος γνωρίζουν πολύ καλά από καιρό τι συμβαίνει σ’ αυτήν την περιοχή της χώρας. Η χρονίζουσα ανοχή των αρχών εγείρει μοιραία ανησυχίες και προκαλεί φόβο, από τη στιγμή που δεν επιτρέπει σε κανέναν πολίτη να είναι βέβαιος πως η οργανωμένη πολιτεία επιθυμεί και μπορεί να επιβάλλει την τήρηση των νόμων. Πόσω μάλλον που στην πράξη την υπονομεύει η ίδια, αφήνοντας Ζωνιανούς και γνωστούς-άγνωστους των γηπέδων και των διαδηλώσεων να πιστεύουν πως βρίσκονται στο απυρόβλητο.

Εξίσου ανησυχητικός ήταν για άλλη μια φορά και ο τρόπος δράσης που επέλεξαν οι αστυνομικές δυνάμεις, για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση και να συμβάλλουν στην εδραίωση του αισθήματος ασφάλειας. Η κινηματογραφική αστυνομική επιχείρηση με τη συμμετοχή εκατοντάδων ανδρών, που αναμενόταν από τους κακοποιούς και προβλήθηκε από τις τηλεοράσεις, δεν καθησύχασε κανέναν εχέφρονα άνθρωπο, γιατί πολύ απλά δεν ήταν αρκούντως αποτελεσματική. Αντίθετα, η εμμονή των αρχών στο φαίνεσθαι ενέτεινε τις αμφιβολίες του για τις ικανότητες και τις προθέσεις των υψηλά ιστάμενων.

Από τους κυρίους αυτούς ο τόπος περιμένει έργο αξιόλογο και ουσιαστικό. Απ’ όλους εμάς να κρίνουμε δίκαια και να επιλέγουμε αξιοκρατικά. Αν ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του, με τους κακοποιούς των Ζωνιανών και τους λοιπούς παραβάτες του νόμου θα ασχολείται η δικαιοσύνη και όχι τα κανάλια.

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος αδιεξόδου

2007-10-25T13:25:00.000+02:00

‘Η Δημοκρατία της Μακεδονίας, στη διαπραγματευτική διαδικασία χρησιμοποιεί τη δύναμη των επιχειρημάτων, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η οποία δυστυχώς, περιστασιακά, χρησιμοποιεί το επιχείρημα της ισχύος για να ασκήσει πίεση προς τη Μακεδονία’ δήλωσε ο υπουργός εξωτερικών της πΓΔΜ ενόψει της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του Ο.Η.Ε. για την ονομασία της χώρας του την 1^η Νοεμβρίου. Είτε όμως χρησιμοποιούμε τα ιστορικά και λογικά επιχειρήματα μας είτε όχι, το σίγουρο είναι πως αποτύχαμε να πείσουμε όχι μια, όχι δύο, αλλά 121 χώρες του κόσμου να μην αναγνωρίσουν τη γείτονα ως ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’.

Από την άλλη, το 58,2% των Ελλήνων αντιτίθεται σε κάθε συμβιβαστική λύση που θα περιλαμβάνει το όνομα ‘Μακεδονία’, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Metron Analysis, που δημοσιεύτηκε προ λίγων ημερών. Την ίδια στιγμή όμως η υπουργός εξωτερικών της χώρας μας τάσσεται υπέρ μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης, διευκρινίζοντας πως αυτή θα είναι μια σύνθετη ονομασία, η οποία θα προσδιορίζει τη γειτονική χώρα σε σχέση με τη Μακεδονία ως γεωγραφική ενότητα.

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί δεν ευνοεί προφανώς τη διευθέτηση του θέματος και εκθέτει την ελληνική πολιτική ηγεσία των τελευταίων ετών. Η ίδια επέτρεψε να φτάσουμε στο σημερινό αδιέξοδο, δείχνοντας ανοχή ή ακόμη και καταφεύγοντας σε εθνικιστικές κορώνες γύρω από το θέμα των Σκοπίων εδώ και 15 χρόνια. Η τακτική αυτή είχε ως αποτέλεσμα να μην επιτευχθεί εγκαίρως μια συμβιβαστική λύση, που ήταν αναμφισβήτητα εφικτή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ικανή να αποτρέψει την αναγνώριση του γειτονικού κράτους ως ‘Δημοκρατίας της Μακεδονίας’.

Είναι λοιπόν πια καιρός να συνειδητοποιήσουμε πως ‘η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού’, όπως είχε επισημάνει ο Bismarck από το 19^ο αιώνα. Η εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων το απαιτεί, από τη στιγμή μάλιστα που έχουμε τόσα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής ανοικτά.

Και στην Ελλάδα πεινάνε

2007-10-19T12:42:00.000+02:00

Η 17^η Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φτώχειας, έφερε για λίγο, όπως συνηθίζεται στον τόπο μας, στο επίκεντρο της προσοχής το πρόβλημα της φτώχειας, που ταλανίζει το 21% των Ελλήνων, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το εισόδημα 2.200.000 Ελλήνων δεν ξεπερνά το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος, με αποτέλεσμα η χώρα μας να έχει το υψηλότερο ποσοστό φτωχών μεταξύ των 15 της Ε.Ε. Παράλληλα, το 59,6% φοβάται μήπως βρεθεί στην ίδια θέση, βάσει έρευνας της Κάπα Research και του LSE.

Κατά την παρουσίαση της συγκεκριμένης έρευνας το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών ανακοίνωσε την ίδρυση Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης για την καταπολέμηση της φτώχειας, που θα στηρίζεται στη συνδρομή του επιχειρηματικού κόσμου και εύπορων πολιτών. Το εγχείρημα μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντικό, από τη στιγμή που και στην Ελλάδα η ισχύς των ανώτερων στρωμάτων είναι μεγάλη, λόγω της άνισης κατανομής του πλούτου. Ενδεικτικά είναι και πάλι τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που παρουσιάζουν το 79,6% των κερδών από την αύξηση της κατανάλωσης και την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία 30 χρόνια να καταλήγει στους προνομιούχους.

Στην κινητοποίηση αυτών που μπορούν κατά το μάλλον ή ήττον να βοηθήσουν θα συμβάλει βέβαια η προβολή του θέματος από τα ΜΜΕ. Γνωστοποιώντας τις σχετικές προσπάθειες θα προβληματίσουν τους πολίτες και θα τους δείξουν το δρόμο της ουσιαστικής προσφοράς. Ταυτόχρονα, θα επιτρέψουν την ενίσχυση του κύρους όσων εταιρειών αποδεικνύουν εμπράκτως πως διαθέτουν αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία, δίνοντας και στις υπόλοιπες κίνητρα να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.

Εκείνη που δε χρειάζεται κίνητρα, για να προσφέρει στον αγώνα κατά της φτώχειας είναι η Εκκλησία. Η οικονομική της δύναμη και η επιρροή που διαθέτει στην ελληνική κοινωνία της δίνουν τη δυνατότητα να πρωταγωνιστήσει σ’ αυτήν την προσπάθεια. Άλλωστε, ήδη επιτελεί αξιόλογο φιλανθρωπικό έργο, που επιβάλλεται δίχως άλλο να ενισχυθεί κάτω από τις σημερινές συνθήκες και να εμπλουτισθεί με πρωτοβουλίες που θα βγάλουν τους φτωχούς μας από την εξευτελιστική θέση του επαίτη.

Όσον αφορά στην πολιτεία, κινείται σίγουρα προς τη σωστή κατεύθυνση, συγκροτώντας το Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής, αλίμονο όμως αν βασιστούμε μόνο σ’ αυτήν για την αντιμετώπιση της φτώχειας.

Πάνω απ' όλα η τηλεθέαση

2007-10-13T06:58:00.000+02:00

Η εβδομάδα που διανύουμε ξεκίνησε με άσχημα νέα για την υγεία του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Όσοι τον αγαπούν αγωνιούν τις μέρες αυτές και προσεύχονται για το Μακαριότατο, ελπίζοντας να πάνε όλα καλά και να μην τον χάσουν από κοντά τους. Από την άλλη, και η συντριπτική πλειοψηφία των επικριτών του παρακολουθεί με συγκίνηση την άνιση μάχη ενός ανθρώπου με την επάρατη νόσο και του εύχεται ταχεία ανάρρωση.

Την υγιή αυτή στάση της κοινής γνώμης επιχείρησαν να εκμεταλλευθούν τηλεοπτικοί σταθμοί, αναγάγοντας την κατάσταση της υγείας του αρχιεπισκόπου σε πρωτεύον ζήτημα. Συγκεκριμένα, αφιέρωσαν ώρες πολύτιμου τηλεοπτικού χρόνου σε σχετικά ρεπορτάζ και συζητήσεις στο πλαίσιο δελτίων ειδήσεων και ενημερωτικών εκπομπών, στον αγώνα τους για τα περίφημα νούμερα της AGB.

Η τηλεόραση βέβαια, όπως και το σύνολο των ΜΜΕ, υποχρεούται να μας ενημερώνει για όλα τα σημαντικά ζητήματα και είναι σαφές πως το συγκεκριμένο ανήκει σ’ αυτά. Για να ανταποκριθεί όμως στα καθήκοντά της αρκούσε μια ολιγόλεπτη αναφορά στα δελτία ειδήσεων. Προς τι λοιπόν οι εκτενείς αναλύσεις, οι δορυφορικές συνδέσεις, τα τηλεοπτικά παράθυρα και οι αντεγκλήσεις ειδικών;

Όλα αυτά θα μπορούσαν να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, ωθώντας την να πιέσει, για να τύχει ο ασθενής της δέουσας προσοχής ή ακόμη και να τον στηρίξει οικονομικά. Στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται φυσικά τέτοιο θέμα, καθώς ο Μακαριότατος βρίσκεται ήδη σ’ ένα εξειδικευμένο ιατρικό κέντρο, που συγκαταλέγεται ανάμεσα στα καλύτερα του κόσμου. Σε άλλες περιπτώσεις, που χρειαζόταν η βοήθεια όλων μας, για να αποκτήσουν οι ταλαιπωρούμενοι συνάνθρωποί μας πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου, πού ήταν η τηλεόραση;

Δικαίωμα στο Όνειρο

2007-10-05T07:32:00.000+02:00

Η στήλη σήμερα είναι αφιερωμένη στο πιο σημαντικό από τα λιγότερο σημαντικά πράγματα, το ποδόσφαιρο. Το βράδυ της Τετάρτης που μας πέρασε ο Ολυμπιακός κατόρθωσε ό,τι κυνηγούσε εδώ και δέκα χρόνια, νίκησε εκτός έδρας στο πλαίσιο του Champions League. Πριν την αναμέτρηση η νίκη θεωρούνταν όνειρο θερινής νυκτός, λόγω του πλήθους των προηγούμενων αποτυχιών εκτός των συνόρων, αλλά και της ισχύος της ομάδας της Βρέμης, που θα αντιμετώπιζε. Το ζήσαμε όμως το όνειρο και θυμηθήκαμε πόσο δυνατή και όμορφη εμπειρία είναι μια ευχάριστη έκπληξη. Μακάρι να μας περιμένουν κι άλλες τέτοιες στιγμές… Μακάρι να μη μας εκπλήσσουν ευχάριστα μόνο οι αθλητές σ’ αυτόν τον τόπο… Μακάρι να μην αργήσει η μέρα που θα νιώσουμε όπως η χώρα, για την οποία μας μιλά ο Παλαμάς:

για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί
θα αιστανθής να σου φυτρώσουν, ω χαρά!
τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!

Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου (απόσπασμα)

Ποιος θέλει να είναι αδιάφθορος;

2007-09-27T13:28:00.000+02:00

Η δημοσίευση της ετήσιας έκθεσης της μη κυβερνητικής οργάνωσης ‘Διεθνής Διαφάνεια’ λίγες μέρες πριν τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης θα μπορούσε να ωθήσει τον πολιτικό κόσμο του τόπου να τοποθετηθεί υπεύθυνα στο θέμα της αντιμετώπισης της διαφθοράς και να αναλάβει τις ευθύνες του για τις διαστάσεις της. Η ‘Διεθνής Διαφάνεια’ κατατάσσει συγκεκριμένα την Ελλάδα στην 56^η θέση σε σύνολο 180 χωρών με κριτήριο την καταπολέμηση της διαφθοράς. Οι μόνες χώρες της Ε.Ε. που βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα είναι η Βουλγαρία, η Ρουμανία, οι οποίες εντάχθηκαν φέτος στην ένωση, και η Πολωνία, που μετρά λιγότερα από 5 χρόνια στους κόλπους της.

Ερώτημα όμως παραμένει αν εμείς, οι Έλληνες πολίτες, θέλουμε πράγματι την πάταξη της διαφθοράς. Σε τελική ανάλυση πολλά από τα κρούσματά της αφορούν σε σχέσεις και συναλλαγές πολιτών με τη δημόσια διοίκηση. Ανάμεσα σε όσους επωφελούνται από αυτές συγκαταλέγονται φυσικά πάμπολλοι απλοί πολίτες, οι οποίοι καθορίζουν μάλιστα και την εκλογική τους συμπεριφορά με βάση τις πελατειακές σχέσεις που αναπτύσσουν με τους πολιτικούς.

Επομένως, ευθύνες για τις απογοητευτικές επιδόσεις της χώρας στην καταπολέμηση της διαφθοράς δεν υπάρχουν μόνο στον πολιτικό χώρο. Μέτρα βέβαια για την επίτευξή της υπάρχουν πολλά και αποτελεσματικά, όπως αποδεικνύουν Δανία και Φινλανδία που κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις στην παραπάνω έκθεση. Άλλωστε, αδιάφθορος δε γεννιέσαι. Γίνεσαι. Εάν βέβαια το επιθυμείς.

Οι καιροί ου μενετοί

2007-09-20T10:28:00.000+02:00

Τα αποτελέσματα των εκλογών έχω την αίσθηση πως ικανοποίησαν το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού, από τη στιγμή που πέρα από τους προφανώς ευχαριστημένους ψηφοφόρους της Ν.Δ. και των μικρότερων κομμάτων που εισήλθαν στη Βουλή με ενισχυμένη τη δύναμή τους, και ψηφοφόροι του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εξέφραζαν την ικανοποίησή τους, θεωρώντας θετική εξέλιξη ότι το κόμμα που στήριξαν, θα υποχρεωθεί να προχωρήσει σε μια ουσιαστική αναδιάρθρωση. Την επιθυμούσαν άλλωστε εδώ και χρόνια, παροτρύνοντας μάλιστα κατά το παρελθόν το σημερινό αρχηγό της παράταξης να τ’ αλλάξει όλα.

Η ικανοποίηση όμως των πολιτών είναι πιθανό να τους οδηγήσει στην επανάπαυση σε μια περίοδο που αναμένεται να τεθούν επί τάπητος σημαντικά θέματα, όπως το ασφαλιστικό και η τύχη της Ολυμπιακής. Οι πρώτες αναφορές σ’ αυτά έγιναν ήδη από τους αρμόδιους υπουργούς, ενώ θα ακολουθήσουν εντός των ημερών οι προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης και στη συνέχεια η κατάθεση του προϋπολογισμού. Όσοι λοιπόν στρέψουν τα νώτα τους στα πολιτικά δρώμενα, ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα των εκλογών ή κουρασμένοι από τις αντιπαραθέσεις της προεκλογικής περιόδου, δε θα στερήσουν μόνο από τον εαυτό τους τη δυνατότητα να εκφέρουν τεκμηριωμένα άποψη για θέματα που αφορούν στο παρόν και το μέλλον τους, αλλά και από τον τόπο έναν αυστηρό κριτή των κυβερνητικών προτάσεων.

Ως τέτοιος κριτής είναι ανάγκη να λειτουργήσει και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Η αξιωματική αντιπολίτευση υποχρεούται να ασκεί εποικοδομητική κριτική στην κυβέρνηση σε κάθε περίπτωση, πόσω μάλλον σε κρίσιμες στιγμές. Επομένως, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. οφείλει να προχωρήσει γοργά και συνετά στην επιλογή αρχηγού και στην ανασυγκρότησή του, ώστε να είναι σε θέση να αντεπεξέλθει στα καθήκοντα που του ανέθεσε την περασμένη Κυριακή ο ελληνικός λαός. Εάν αντίθετα βυθιστεί σε μια μακρά εσωκομματική διαμάχη, θα ζημιωθεί και το ίδιο και η χώρα.

Μπροστά στην κάλπη

2007-09-14T08:53:00.000+02:00

Δε μας χωρίζουν παρά λίγες μέρες από την Κυριακή που θα κληθούμε ασκώντας το εκλογικό μας δικαίωμα να επιλέξουμε ποιοι θα μας εκπροσωπούν στο κοινοβούλιο από Δευτέρα, ποιοι θα αναλάβουν τις τύχες του τόπου σε μια περίοδο κατά την οποία αναμένεται να προχωρήσει η αναθεώρηση του Συντάγματος, να πραγματοποιηθούν αλλαγές στο ασφαλιστικό, να ξεκινήσει η κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς -Αλεξανδρούπολη, σε μια περίοδο κρίσιμη. Η επιλογή δε θα ’ναι εύκολη, καθώς, αν και ανάμεσα στους υποψηφίους συγκαταλέγονται και άξιοι συμπολίτες μας, πλήθος πολιτευτών διεκδικούν πέρα απ’ αυτούς την ψήφο μας, στηριζόμενοι κυρίως στις κομματικές τους διασυνδέσεις, την αναγνωρισιμότητά τους και τις πελατειακές σχέσεις. Εδώ και χρόνια άλλωστε ο H. Kissinger έχει καταλήξει πως: ‘το 90% των πολιτικών βγάζει το κακό όνομα στο υπόλοιπο 10%’.

Αν όμως δε θέλουμε να αφήσουμε κανένα να αποφασίσει για μας χωρίς εμάς, πρέπει να εξετάσουμε τα προγράμματα που έχουν καταθέσει ορισμένα -είναι αλήθεια- κόμματα, να θυμηθούμε πως πολιτεύτηκαν κατά το παρελθόν, να αναζητήσουμε τους άξιους σε όλα τα ψηφοδέλτια, όσο δύσκολο κι αν είναι να τους εντοπίσουμε, και να ψηφίσουμε δίχως συναισθηματισμούς και παρωπίδες. Ήρθε η ώρα να αποδείξουμε πως διαθέτουμε και μνήμη και κρίση.

Οι άξιοι

2007-09-06T11:14:00.000+03:00

Οι πολίτες αυτής της χώρας συγκεντρώνοντας τις τελευταίες μέρες εκατομμύρια ευρώ για τους πυρόπληκτους συμπατριώτες μας αποδεικνύουμε για άλλη μια φορά πως δεν έχει εκλείψει ακόμη η ανθρωπιά και η διάθεση ανιδιοτελούς προσφοράς απ’ αυτόν τον τόπο. Δραστηριοποιούμαστε μάλιστα, αν και φοβόμαστε πως λόγω της αναξιοπιστίας των διοικούντων τα χρήματά μας δε θα ενισχύσουν μόνο τους πληγέντες. Όσα όμως κι αν φτάσουν σ’ αυτούς θα αποτελέσουν ένα πολύτιμο βοήθημα.

Εμείς βέβαια, οι απλοί πολίτες, δεν τους θυμηθήκαμε εκ των υστέρων. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έσπευσαν να προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους στη μάχη με τις φλόγες, θέτοντας σε κίνδυνο και την ίδια τους τη ζωή. Δεν ήταν λίγοι οι επαγγελματίες, πυροσβέστες, πιλότοι, αστυνομικοί, στρατιωτικοί, που υπερέβαλαν εαυτούς τις μέρες εκείνες.

Κανένα κόμμα δεν μπορεί φυσικά να υποστηρίξει πως η πλειοψηφία αυτών των υπεύθυνων και δραστήριων Ελλήνων ανήκει στους κόλπους του. Άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος τους δε διαθέτει κομματική ταυτότητα, μοχθεί και προοδεύει δίχως κομματικές πλάτες. Έχει μάλιστα σκληραγωγηθεί εξαιτίας της αναξιοκρατίας, της γραφειοκρατίας, της αλαζονείας και της ανευθυνότητας που ευδοκιμούν στο δημόσιο τομέα και στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Αποτελούν κατά συνέπεια μια δεξαμενή από την οποία μπορούν όσοι ασκούν την εξουσία να αντλήσουν ικανά στελέχη. Η κυβέρνηση, η τοπική αυτοδιοίκηση, ο κρατικός μηχανισμός στο σύνολό του τα έχουν ανάγκη, όπως αποδείχθηκε για πολλοστή φορά τον περασμένο Αύγουστο. Δυστυχώς όμως οι πολιτικοί ηγέτες που διεκδικούν την ψήφο μας στις εκλογές της 16^ης του μηνός δεν μας έχουν πείσει πως είναι διατεθειμένοι να πολιτευθούν δίχως κομματικές παρωπίδες.

Υπάρχει ελπίδα;

2007-08-28T15:14:00.000+03:00

Οι πυρκαγιές έφεραν την καταστροφή και πήραν μαζί τους την εμπιστοσύνη μας στην πολιτεία και τους μηχανισμούς της. Καθώς η χώρα μετρά τις πληγές της, μας κυριεύει μοιραία θλίψη και οργή για όλα όσα έγιναν, για όλα όσα δε θα γίνουν, για τις πληγές που θα μείνουν ανοικτές, για τα λάθη που δε θα γίνουν μάθημα...

14:00 επί 15:00

2007-08-15T09:26:00.000+03:00

Ανάμεσα σε καφέδες και φθηνά ποτά

χανόταν ο χρόνος,

παίρνοντας μαζί του

τη Βάσω και τον εκσυγχρονισμό.

Τις μέρες εκείνες,

τις δίχως όνομα και ώρες,

ζούσαμε με απληστία

το ανεκτίμητο τίποτε.

Τώρα, την Παρασκευή

διαδέχεται ένα Σάββατο

που μοιάζει της Δευτέρας…

Κι όμως πού και πού

η ξενοιασιά, όπως παλιά,

κάνει νούμερα τις ώρες.

Ευκαιρίες

2007-08-01T20:57:00.000+03:00

Η αγανάκτηση των πυροπαθών για τις κυβερνητικές εξαγγελίες προκαλεί έκπληξη σε όσους δε γνωρίζουν καλά την ελληνική πραγματικότητα. Για τους τελευταίους η στάση της κυβέρνησης είναι μάλλον η ενδεδειγμένη, τα μετρά που λαμβάνονται, ακόμη κι αν δεν επαρκούν, κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση και οι καλές προθέσεις των αρχών εγγυώνται πως θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Αντίθετα, όσοι έχουν ζήσει για καιρό το ελληνικό κράτος δεν μπορούν παρά να αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη, στην καλύτερη μάλιστα περίπτωση, τις υποσχέσεις των κυβερνώντων. Θυμούνται άλλωστε πόσο ‘αποτελεσματικά’ μέτρα πάρθηκαν για την επούλωση των πληγών που άφησε πίσω της η περσινή πυρκαγιά στη Χαλκιδική. Βλέπουν κατά καιρούς καμένες δασικές εκτάσεις να οικοπεδοποιούνται. Δεν ξεχνούν πως μόλις την περασμένη άνοιξη οι αρμόδιοι διαβεβαίωναν πως ο κρατικός μηχανισμός ήταν πανέτοιμος εν όψει του καλοκαιριού. Μοιραία λοιπόν δεν εμπιστεύονται τον κρατικό μηχανισμό, που, ειρήσθω εν παρόδω, τους ταλαιπωρεί ουκ ολίγες φορές καθημερινά.

Αυτό το καλοκαίρι της στάχτης, όπως και τους προσεχείς μήνες, θα έχει ωστόσο την ευκαιρία να μας πείσει πως κάτι έχει αλλάξει στον τρόπο που τόσα χρόνια λειτουργεί. Θα έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει την εμπιστοσύνη μας. Καθώς μάλιστα βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά θα το επιχειρήσει μεθοδικά. Όταν βέβαια έρθει η ώρα της κάλπης θα έχουμε κι εμείς την ευκαιρία να αποδείξουμε πως και μνήμη διαθέτουμε και κρίση.

Η άλλη Ελλάδα

2007-07-28T10:50:00.000+03:00

Στο ερώτημα της προηγούμενης Παρασκευής αν θα ’χει ποτέ ο τόπος μας, αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας, τους κατοίκους που του πρέπουν απάντησαν καταφατικά με το έργο τους οι δύο πιλότοι που έδωσαν και τη ζωή τους στον αγώνα για την κατάσβεση μιας ακόμα πυρκαγιάς, στον αγώνα για το καλό όλων μας. Οι δύο νέοι, όπως και οι πυροσβέστες που χάθηκαν στις φλόγες πριν λίγες μέρες στην Κρήτη, αγωνιζόμενοι για τον ίδιο σκοπό, απέδειξαν πως σ’ αυτή τη γωνιά του κόσμου δεν ευδοκιμεί μόνο η διαφθορά και η ιδιοτέλεια, πως μπορούμε να περιμένουμε πολλά από τους σύγχρονους Έλληνες. Δεν έχουμε παρά να τους ευχαριστήσουμε και να τους διαβεβαιώσουμε πως θα ζουν για πάντα στην καρδιά μας, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ungaretti:

Μα στην καρδιά μου

κανένας σταυρός δε λείπει

Είναι η καρδιά μου

ο πιο σπαραγμένος τόπος

SAN MARTINO DEL CARSO (απόσπασμα)

ΑΥΤΟΣ ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

2007-07-20T19:45:00.000+03:00

Συναντώντας κανείς τους παρακάτω στίχους του Ελύτη χαίρεται την εύστοχη περιγραφή του τόπου μας, φέρνοντας στο νου του όμορφες, καλοκαιρινές εικόνες από κάθε γωνιά του. Δεν μπορεί όμως να μη λυπηθεί, καθώς συνειδητοποιεί πως η στάση μας απέναντί του διαφέρει κατά πολύ από την προτεινόμενη στο ποίημα. Θα ’χει άραγε ποτέ αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας τους κατοίκους που του πρέπουν;

Και πολλά τα λιόδεντρα
που να κρησάρουν στα χέρια τους το φως
κι ελαφρό ν' απλώνεται στον ύπνο σου
και πολλά τα τζιτζίκια
που να μην τα νιώθεις
όπως δε νιώθεις το σφυγμό στο χέρι σου
αλλά λίγο το νερό
για να το 'χεις Θεό και να κατέχεις τι σημαίνει ο λόγος του
και το δέντρο μονάχο του
χωρίς κοπάδι
για να το κάνεις φίλο σου
και να γνωρίζεις τ' ακριβό του τ' όνομα
φτενό στα πόδια σου το χώμα
για να μην έχεις πού ν' απλώσεις ρίζα
και να τραβάς του βάθους ολοένα
και πλατύς επάνου ο ουρανός
για να διαβάζεις μόνος σου την απεραντοσύνη

απόσπασμα από 'ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ'

Μπίζνες στις ακρογιαλιές

2007-07-12T17:28:00.000+03:00

Η ηλιόλουστη πατρίδα μας έχει τη χαρά, καθώς βρισκόμαστε πια στα μέσα του καλοκαιριού, να φιλοξενεί εκατομμύρια αμέριμνους ανθρώπους, Έλληνες και ξένους, που αναζητούν σε κάθε σχεδόν γωνιά της τη φυγή από την καθημερινότητά τους. Από την άλλη βρίσκεται στο στόχαστρο επιτήδειων που προσπαθούν να κερδοσκοπήσουν καταπατώντας τη δημόσια περιουσία, θέτοντας σε κίνδυνο το περιβάλλον, πλήττοντας τα συμφέροντα των τουριστών και απειλώντας τη δημόσια υγεία.

Παρά την παραβατική συμπεριφορά ορισμένων επιχειρηματιών όμως πλήθος πολιτών αγκάλιασε και συνεχίζει να στηρίζει τις έκνομες δραστηριότητές τους, διασφαλίζοντας την κερδοφορία τους. Πολλοί εξ αυτών δεν είναι ενήμεροι για τις όποιες ατασθαλίες, άλλοι επιλέγουν να τις αγνοήσουν και ορισμένοι τις υποστηρίζουν ευθαρσώς, απαξιώνοντας νόμους και κανόνες.

Σε περίπτωση βέβαια που η κοινή γνώμη, στηριζόμενη στην έγκυρη πληροφόρηση από τα ΜΜΕ για την κατάσταση που επικρατεί, αποφασίσει να αλλάξει τακτική και γυρίσει την πλάτη σε κάθε επιχείρηση που παρανομεί, οι ευρηματικοί και θρασείς ιδιοκτήτες τους, που φιλοδοξούν να αποχαιρετήσουν το ελληνικό καλοκαίρι πλουσιότεροι κατά πολλές χιλιάδες ευρώ, θα υποχρεωθούν να συνετισθούν. Διαφορετικά, γνωρίζουν πολύ καλά πως θα το πληρώσουν κυριολεκτικά ακριβά.

Στην ολόμαυρη ράχη...

2007-07-05T08:34:00.000+03:00

Η αντίδραση της κοινής γνώμης στις καταστροφικές πυρκαγιές, αν και για πολλούς οι θερινές διακοπές έχουν ήδη αρχίσει, ήταν άμεση και δυναμική. Πορείες, συγκεντρώσεις και συζητήσεις διοργανώνονται σχεδόν καθημερινά από τη Δευτέρα, με τη συμμετοχή πλήθους πολιτών. Στην υπηρεσία τους έχουν θέσει και σύγχρονα μέσα, όπως το διαδίκτυο, όπου λειτουργεί από την περασμένη Παρασκευή ιστολόγιο (anadasosi.blogspot.com) που αποσκοπεί στην ευαισθητοποίηση όλο και περισσότερων για την αναδάσωση των καμένων δασικών εκτάσεων σε όλη τη χώρα και φιλοδοξεί να συντονίσει τις σχετικές ενέργειες των εθελοντών.

Το κλίμα που έχει δημιουργηθεί δεν επιτρέπει φυσικά στην κυβέρνηση τίποτε λιγότερο από τη δέσμευση για την αποκατάσταση των δασικών εκτάσεων που χάθηκαν. Αναμενόμενη ήταν λοιπόν η δήλωση του πρωθυπουργού πως ‘όπου υπήρχε δάσος, θα παραμείνει δάσος’ και η ανακοίνωση μέτρων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που άφησαν πίσω τους οι πυρκαγιές. Συγκεκριμένα, όσον αφορά στις αναδασώσεις, ο κ. Σουφλιάς δήλωσε πως θα ξεκινήσουν το Νοέμβριο του 2007 και πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το Φεβρουάριο του 2008.

Κατά συνέπεια, απαιτείται επαγρύπνηση σε βάθος χρόνου, καθώς οι πληγές που άνοιξαν δεν μπορούν να επουλωθούν άμεσα. Τις μέρες που έρχονται θα είναι όμως δύσκολο να παραμείνει σε εγρήγορση η κοινή γνώμη, πιέζοντας τους ιθύνοντες να εφαρμόσουν τα απαραίτητα μέτρα, γιατί τα ΜΜΕ, επιδιδόμενα στο κυνήγι της επικαιρότητας, δε θα ασχολούνται πια με το θέμα. Ο αγώνας λοιπόν μόλις άρχισε.

Επικίνδυνα παιχνίδια

2007-06-28T12:28:00.000+03:00

Καθώς όλοι μας αναζητούμε τις μέρες αυτές τρόπους αντιμετώπισης του καύσωνα, το ζήτημα της χρήσης ηλεκτρονικών παιχνιδιών στη χώρα μας, που ανακίνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δύσκολα θα τύχει της δέουσας προσοχής. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα καλείται να αναθεωρήσει νόμο του 2002 που απαγόρευε την εγκατάσταση και λειτουργία όλων των ηλεκτρικών, ηλεκτρομηχανικών και ηλεκτρονικών παιχνιδιών, συμπεριλαμβανομένων όλων των παιχνιδιών για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, εκτός των καζίνων, γιατί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε πως παραβιάζει τις αρχές της ελεύθερης διακίνησης αγαθών, το δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης και το δικαίωμα παροχής υπηρεσιών στους κόλπους της Ε.Ε.

Το όλο θέμα μπορεί να μην αγγίζει τους λουόμενους, αφορά όμως χιλιάδες νέους σ’ όλη τη χώρα, που διαθέτουν το μεγαλύτερο μέρος του διευρυμένου λόγω καλοκαιριού ελεύθερου χρόνου τους σε ηλεκτρονικά παιχνίδια, ακόμη και σε περιόδους καύσωνα. Η επιστήμη έχει ήδη διαπιστώσει άλλωστε πως τα συγκεκριμένα παιχνίδια προκαλούν εθισμό. Επίσης έχει επισημάνει πως θέτουν τροχοπέδη στην ανάπτυξη κοινωνικών και γλωσσικών δεξιοτήτων. Πλήθος μάλιστα εξ αυτών καλούν τους χρήστες τους να υιοθετήσουν αντικοινωνική και ανήθικη συμπεριφορά στο πλαίσιο του εικονικού τους κόσμου...

Ένας ΚΟΚ δε φέρνει την άνοιξη

2007-06-15T10:40:00.000+03:00

Εδώ και δύο εβδομάδες ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. 37.577 οδηγοί έχουν ήδη γνωρίσει την αυστηρότητά του, στην οποία στηρίζει η πολιτεία τις ελπίδες της για τον περιορισμό των τροχαίων δυστυχημάτων.

Ευχή όλων είναι να ευοδωθεί η προσπάθεια και να ελαχιστοποιηθεί επιτέλους ο φόρος αίματος, που ξεπερνά τους 2.000 νεκρούς ετησίως, κατά μέσο όρο. Όμως, από τη στιγμή που πολίτες και πολιτεία δηλώνουν αποφασισμένοι να αγωνιστούν προς την κατεύθυνση αυτή, μετέωρο παραμένει το ερώτημα γιατί η αναθεώρηση του ΚΟΚ δε συνοδεύτηκε και από άλλα εξίσου αποτελεσματικά, αν όχι αποτελεσματικότερα μέτρα.

Συγκεκριμένα, αν και σε πολλές περιοχές της χώρας εκτελούνται έργα οδοποιίας, αξίας εκατομμυρίων ευρώ, υπάρχουν εκατοντάδες χιλιόμετρα επαρχιακών και εθνικών οδών που έχουν αφεθεί στην τύχη τους, δίχως την απαραίτητη συντήρηση, η οποία κοστίζει πολύ λιγότερο από την κατασκευή σύγχρονων οδικών αξόνων, μπορεί να σώσει ζωές, αλλά δεν προσφέρεται για επικοινωνιακή εκμετάλλευση.

Το θέμα παρουσιάζει ομοιότητες με αυτό της εκπαίδευσης των υποψηφίων οδηγών. Η πολιτεία φρόντισε να αυξήσει τα υποχρεωτικά μαθήματα, να προσφέρει και μηχανολογικές γνώσεις στους υποψηφίους, αλλά αδιαφόρησε για την πρακτική εξάσκησή τους στην αντιμετώπιση κρίσιμων καταστάσεων που προκύπτουν στην καθημερινή οδήγηση, όπως το απότομο φρενάρισμα, η αποφυγή εμποδίων κ.α., με την οποία ασχολούνται μόνο ιδιωτικές σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Παράλληλα, επιτρέπει σε ανηλίκους που αντιμετωπίζουν το μηχανάκι ως παιχνιδάκι, και ηλικιωμένους με τραγικά αντανακλαστικά να κυκλοφορούν νόμιμα, αποτελώντας δημόσιο κίνδυνο. Ένας ΚΟΚ λοιπόν, όσο αυστηρός κι αν είναι, δε φέρνει την άνοιξη.

Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα

2007-06-08T09:32:00.000+03:00

Στην Ελλάδα, αγαπούμε το περιβάλλον, γνωρίζουμε πως κινδυνεύει, αλλά στην πράξη δεν κάνουμε τίποτε για την προστασία του. Αυτά ήταν εν ολίγοις τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την έρευνα που διεξήγαγε η V-PRC/ Public Issue σε συνεργασία με τη WWF Ελλάς, με αφορμή την 5η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

Συνδυάζοντας όμως τις δηλώσεις για το περιβάλλον με τα ανάλογα έργα, θα ωθήσουμε και την πολιτική ηγεσία, την οποία θεωρούμε, σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα, κυρίως υπεύθυνη για την κατάστασή του, να πράξει το ίδιο. Ειδικότερα, εάν αναζητούμε τους κάδους ανακύκλωσης και τα απορρίμματά μας συσσωρεύονται γύρω τους, οι υπεύθυνοι δε θα μπορούν παρά να μεριμνήσουν για την αύξησή τους. Εάν προτιμούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα ενδιαφερθούν για την αναβάθμισή τους και την πύκνωση των δρομολογίων. Εάν φροντίζουμε το αστικό πράσινο και τα πάρκα που διαθέτει η πόλη σφύζουν από ζωή, θα αναλάβουν δράση για την προστασία των υπαρχόντων και τη δημιουργία νέων.

Κι αν δεν αφουγκραστούν τον παλμό μας; Χιλιάδες ψήφοι αποδοκιμασίας μπορούν να τους κάνουν να το μετανιώσουν.

Θα ζεις για πάντα στην καρδιά μας

2007-06-01T21:46:00.000+03:00

Η Αμαλία βρήκε το κουράγιο να φωνάξει για όσα την έπνιγαν, ακόμη κι όταν έβλεπε το τέλος να πλησιάζει. Αγωνίστηκε για όλους μας, ακόμη κι όταν γι' αυτήν κάθε ελπίδα έσβηνε. Τώρα πια έχει φύγει από κοντά μας, μα όσοι την ταλαιπώρησαν είναι ακόμη εδώ. Της το χρωστάμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε, για να μην τους βρούμε κι αύριο μπροστά μας.

Carpe diem

2007-05-27T11:43:00.000+03:00

Από χθες, που αυξήθηκε ουσιαστικά ο ελεύθερός μου χρόνος, νομίζω πως νιώθω, όπως ο τυχερός του τζόκερ, δυνατός, με μεγαλύτερο φάσμα επιλογών, και αγχωμένος, επειδή θέλω να προβώ στις καλύτερες. Με δεδομένα τα παραπάνω, το βλέμμα μου συνάντησε σήμερα το πρωί μια νεαρή ελιά και με υποχρέωσε να θυμηθώ πως εκείνη θα στέκει εκεί και θα παρακολουθεί τη δική μου ζωή, τη ζωή των παιδιών μου -τρόπος του λέγειν- κι αυτήν των δικών τους παιδιών, ήρεμη κι αμέριμνη. Carpe diem λοιπόν...

Υγ1: Προτάσεις για την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου είναι ευπρόσδεκτες.

Υγ2: Επειδή δεν είμαι σίγουρος πώς ακριβώς νιώθουν όσοι κερδίζουν το τζόκερ, μήπως θα ήθελε κανείς να μου χαρίσει κάνα δις, για να μελετήσω το θέμα; Θα του είμαι υπόχρεος για τη χαρά της γνώσης που θα μου προσφέρει... :)

Για δυο παπούτσια πάνινα;

2007-05-11T21:13:00.000+03:00

Αφού είδαμε ξανά και ξανά στις τηλεοράσεις μας τα αυτοκίνητα ανυποψίαστων πολιτών να πυρπολούνται έξω από τη Φιλοσοφική Σχολή της Θεσσαλονίκης, πληροφορηθήκαμε την Τετάρτη πως συνελήφθη και προφυλακίστηκε ένας νεαρός φοιτητής, που κατηγορείται για συμμετοχή στα εν λόγω επεισόδια, επειδή, όπως υποστηρίζει τουλάχιστον η πανεπιστημιακή κοινότητα, έτυχε εκείνη τη μέρα, την 5^η Μαΐου, να φορά τα ίδια πράσινα πάνινα παπούτσια με έναν από τους κουκουλοφόρους που πρωταγωνίστησαν στις καταστροφές.

Σε κάθε περίπτωση πάντως οι μέχρι τώρα επιδόσεις της ΕΛ.ΑΣ. στον τομέα αυτό ικανοποιούν μόνο τους διαβόητους ταραξίες, που απολαμβάνουν το ‘σπάω, καίω και ξεφεύγω’ πεπεισμένοι πως θα παραμείνουν στο απυρόβλητο. Όλοι οι υπόλοιποι, αδίκως κατηγορούμενοι και ταλαιπωρούμενοι νέοι και φιλήσυχοι πολίτες, δυσφορούν με την παρούσα κατάσταση και δυσκολεύονται να κατανοήσουν πως, παρά τη ραγδαία εξέλιξη των τεχνικών μέσων που προορίζονται για τις υπηρεσίες ασφαλείας και τη μακρά εθνική και διεθνή εμπειρία στην αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων, αδυνατεί η Ελληνική Αστυνομία να αποκαλύψει το πρόσωπο των κουκουλοφόρων και να τους παραδώσει στη δικαιοσύνη.

Για ποιον δε χτυπάει ποτέ η καμπάνα...

2007-05-04T23:02:00.000+03:00

Μετά τη δημοσίευση της έκθεσης για τον πόλεμο στο Λίβανο στις αρχές της εβδομάδας, χιλιάδες συμπατριώτες του Ισραηλινού πρωθυπουργού, κ. Εχούντ Ολμέρτ, πυκνώνουν καθημερινά τις τάξεις των επικριτών του, που ζητούν την παραίτησή του και προσεγγίζουν πια το 73% των Ισραηλινών. Ακόμη και μέλη της κυβέρνησης και του κόμματός του κάλεσαν τον κ. Ολμέρτ να παραιτηθεί.

Η εν λόγω έκθεση συντάχθηκε από ελεγκτική επιτροπή που διόρισε ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός στα τέλη του περασμένου Αυγούστου με αποστολή να ελέγξει τους πολιτικούς και στρατιωτικούς χειρισμούς της ισραηλινής ηγεσίας κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Λίβανο το καλοκαίρι του 2006. Σ’ αυτήν καταλογίζονται ευθύνες στον πρωθυπουργό, που κατηγορείται μεταξύ άλλων ότι ξεκίνησε τον πόλεμο πολύ βιαστικά, δίχως ένα αναλυτικό σχέδιο, στον υπουργό Άμυνας και τον πρώην αρχηγό του επιτελείου, ενώ επισημαίνεται πως οι αποφάσεις που ελήφθησαν κατά το σχεδιασμό και την υλοποίηση των πολεμικών επιχειρήσεων ‘χαρακτηρίζονταν από τα πιο σοβαρά λάθη’. ‘Επιρρίπτουμε την ευθύνη για αυτά τα λάθη στον πρωθυπουργό, τον υπουργό Άμυνας και τον πρώην αρχηγό επιτελείου’ δήλωσε μάλιστα ο δικαστικός που ηγήθηκε της έρευνας.

Επιστρέφοντας στα καθ’ ημάς και εξετάζοντας τη σύγχρονη πολιτική ιστορία του τόπου, φοβάμαι πως θα διαπιστώσουμε ότι δε βρέθηκε ποτέ ελεγκτικός μηχανισμός που να προσάψει τόσο σοβαρές κατηγορίες σε εν ενεργεία πρωθυπουργό. Κι ας έχουμε ζήσει, από τη μεταπολίτευση και μετά, πολιτικά σκάνδαλα, οικονομικά εγκλήματα, στρατιωτικά ατοπήματα. Κι ας γιορτάζουμε κάθε καλοκαίρι, επί 32 συναπτά έτη, την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Οι ταγοί αυτής της χώρας έχουν, όπως φαίνεται, ειδικευθεί στην απόσειση ευθυνών και έχουν κατορθώσει να εξασφαλίσουν κατά το μάλλον ή ήττον την ατιμωρησία τους. Μοιραία πλήθος απλών πολιτών προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να τους μιμηθεί…

Η πενθήμερη κραιπάλη

2007-04-27T20:50:00.000+03:00

Δεν έχει περάσει καιρός από τη μέρα που χρειάστηκε να χυθεί το αίμα ενός νεαρού οπαδού κατά τη διάρκεια επεισοδίων, για να ασχοληθούμε επιτέλους σοβαρά με το φαινόμενο της βίας στον αθλητισμό. Ένας άλλος θάνατος, αυτή τη φορά ενός δεκαοκτάχρονου μαθητή την πρώτη μέρα της πενθήμερης εκδρομής του σχολείου του, μας υποχρεώνει σήμερα να εξετάσουμε τις συνθήκες υπό τις οποίες διεξάγονται οι κατ’ ευφημισμόν εκπαιδευτικές εκδρομές των σχολείων. Αν μη τι άλλο, δεν μπορούμε να περηφανευόμαστε σ’ αυτόν τον τόπο για τα αντανακλαστικά μας.

Στο πλαίσιο λοιπόν των εκπαιδευτικών τους εκδρομών όλα σχεδόν τα σχολεία της χώρας περνούν τα βράδια τους σε νυκτερινά κέντρα διασκέδασης. Άλλωστε, πρώτη προτεραιότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμμετεχόντων μαθητών αποτελεί η διασκέδαση, η οποία βέβαια σταματά κατά την επίσκεψη στα διάφορα αξιοθέατα, δίνοντας τη θέση της στον ύπνο και την ξεκούραση εντός των λεωφορείων. Συχνά πρόκειται για τις μόνες στιγμές ανάπαυσης των παιδιών, καθώς στα δωμάτιά τους, όπως γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ και ο κ. Τριανταφυλλόπουλος, έχουν πιο ‘ενδιαφέροντα’ πράγματα να κάνουν.

Οι εξαιρέσεις όμως δείχνουν το δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί για την ουσιαστική αναβάθμιση των σχολικών εκδρομών. Συγκεκριμένα, κάποιες από αυτές ακολουθούν ένα πλούσιο, εκπαιδευτικού χαρακτήρα πρόγραμμα και θα μπορούσαν να προσφέρουν ακόμη περισσότερα στους μαθητές, εάν συνδυάζονταν με τη σύνταξη ομαδικών εργασιών για όσα γνώρισαν στη διάρκειά τους. Όσον αφορά στην παραβατική και επικίνδυνη συμπεριφορά ορισμένων, η αύξηση του αριθμού των συνοδών, με τη συμμετοχή μελών του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, και η αποφυγή συγκέντρωσης πλήθους σχολείων στην ίδια περιοχή -δόξα τω Θεώ η χώρα διαθέτει πάμπολλες όμορφες γωνιές- μπορούν να συμβάλουν δραστικά στον περιορισμό της.

Κι ο ουρανός, γεμάτος αίμα...

2007-04-20T19:52:00.000+02:00

Κατά τη διάρκεια των εργασιών της πρώτης βαλκανικής συνόδου των αρχηγών ΓΕΕΘΑ ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας, κ. Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, δήλωσε αναφορικά με τις πτήσεις των τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο πως: ‘τα τουρκικά μαχητικά δεν παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο.’ (sic). Αποδεικνύεται λοιπόν για άλλη μια φορά πως η ελληνική αντίδραση, με τις καθημερινές αναχαιτίσεις, δεν έχει κατορθώσει να συνετίσει τη στρατιωτική ηγεσία της γείτονος, υποχρεώνοντάς την να σταματήσει τις παραβιάσεις.

Εν τω μεταξύ, η Πολεμική Αεροπορία μετρά, από το 1975, 115 νεκρούς πιλότους. Όσον αφορά στις υλικές ζημίες, σύμφωνα με την κυπριακή εφημερίδα ‘Χαραυγή’, το διάστημα αυτό έχουν συντριβεί 197 αεροπλάνα, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων ήταν μαχητικά. Με σημερινές τιμές το κόστος των χαμένων μαχητικών διαφόρων τύπων θα ανερχόταν σε 8.000.000.000 ευρώ. Από την άλλη, καθημερινά τα ελληνικά μαχητικά γράφουν 200-250 ώρες πτήσης, για να αναχαιτίσουν τα αντίστοιχα τουρκικά, επιβαρύνοντας το ελληνικό δημόσιο με τουλάχιστον 1.000.000 ευρώ ημερησίως.

Επομένως, είναι προφανές πως η μέθοδος που ακολουθεί η χώρα μας για την προάσπιση του εθνικού εναέριου χώρου οδηγεί στην απώλεια φιλότιμων νέων πιλότων και κοστίζει πολύ, πάρα πολύ στον Έλληνα φορολογούμενο, δίχως μάλιστα να έχει και τα επιθυμητά αποτελέσματα. Θα συμφωνούσε συνεπώς κανείς με τον Georg Lichtenberg που επεσήμανε ότι: ‘Δεν μπορώ να πω πως τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα αν αλλάξουν. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι για να γίνουν καλύτερα τα πράγματα πρέπει ν’ αλλάξουν’.

Ώρα για δράση

2007-04-13T07:39:00.000+02:00

Την Κυριακή του Πάσχα, ενώ τα Πάθη του Θεανθρώπου είχαν τελειώσει κι οι χριστιανοί Δύσης και Ανατολής γιόρταζαν το θαύμα της Ανάστασης, στο πολύπαθο Ιράκ ζούσαν την τέταρτη επέτειο της εισβολής των αμερικανικών δυνάμεων στη Βαγδάτη. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων αυτών ετών περισσότεροι από 60.000 άμαχοι και τουλάχιστον 3.200 Αμερικανοί έχασαν τη ζωή τους, σύμφωνα με την Iraq Body Count (www.iraqbodycount.org).

Οι απώλειες έχουν ως αποτέλεσμα να αλλάζει σταδιακά το κλίμα στις Η.Π.Α. για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μπους. Το αντιπολεμικό μέτωπο αντιμετωπίζεται σήμερα ευνοϊκά από μεγάλη μερίδα της αμερικανικής κοινής γνώμης, σύμφωνα και με πρόσφατη έρευνα του αμερικανικού περιοδικού Foreign Affairs, και η ενίσχυσή του είναι πιθανότερο από ποτέ να συμβάλει στην αλλαγή των προτεραιοτήτων της και κατ’ επέκταση στην αναθεώρηση της πολιτικής των Η.Π.Α.

Επομένως, ό, τι δεν επετεύχθη πριν τέσσερα χρόνια, παρά τις προσπάθειες ευαισθητοποιημένων πολιτών σε όλο τον πλανήτη, είναι πια εφικτό. Και φυσικά εξαρτάται από εμάς κι όχι από τον πρόεδρο Μπους, εάν οι δρόμοι, οι οθόνες των τηλεοράσεων, το διαδίκτυο θα αντηχούν από αντιπολεμικές φωνές.

Καλή Ανάσταση

2007-04-07T10:05:00.001+02:00

Η Ανάσταση, η άνοιξη, η ζωή με τις εκπλήξεις της με έχουν πια πείσει πως το θαύμα είναι πάντα πιθανό. Τις ευχαριστώ που μου επιτρέπουν να αφήνω ανοικτό το παράθυρο στην ελπίδα, όπως κι αν έχουν τα πράγματα. Επιτυγχάνεται αν μη τι άλλο μια κάποια ισορροπία έτσι, μιας και οι τραγωδίες από πολύ νωρίς έχουν φροντίσει να μας αποδείξουν πως μπορούν ανά πάσα στιγμή να κάνουν την εμφάνισή τους. Ας μην το υπενθυμίσουν τουλάχιστον σε κανένα αυτές τις μέρες...

Οι αφανείς

2007-03-29T21:45:00.000+02:00

Ο Συνήγορος του Πολίτη, κ. Γ. Καμίνης, καταδικάζει τα φαινόμενα κακοδιοίκησης στο δημόσιο τομέα και την αγενή συμπεριφορά δημοσίων υπαλλήλων προς τους πολίτες στην έκθεσή του για το 2006, που παραδόθηκε χθες στην πρόεδρο της Βουλής. Όσα επισημαίνονται στην έκθεση αποτελούν εν πολλοίς καθημερινά βιώματα των συναλλασσόμενων με το υπερμέγεθες ελληνικό δημόσιο, που κατέχει μάλιστα μια παγκόσμια πρωτιά, καθώς το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων στη χώρα μας είναι το υψηλότερο στον κόσμο.

Όμως, για να λειτουργήσει έστω και υποτυπωδώς μια υπηρεσία με δεδομένη την παρουσία αγενών και αλαζόνων στο ανθρώπινο δυναμικό της -‘είμαι ένας δημόσιος φορέας, με θέση ακλόνητη και μην το γελάτε’ τραγουδούσε ένας από τους Μήτσους προ δεκαετίας- χρειάζεται εκείνους που θα εργασθούν φιλότιμα και υπεύθυνα, δίχως να αποθαρρύνονται λόγω της έλλειψης κάθε είδους ανταμοιβής από τους προϊσταμένους τους, της προνομιακής μεταχείρισης ορισμένων αργόμισθων και της απαξιωτικής αντιμετώπισής τους από μερίδα των συναδέλφων τους.

Γράφοντας Ιστορία

2007-03-23T20:24:00.000+02:00

Η αποστολή στο υπουργείο Παιδείας της γνωμοδότησης της Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο της Ιστορίας της Στ΄Δημοτικού, που, όπως δήλωσε ο πρώην πρόεδρός της κ. Ν. Κονόμης, περιλαμβάνει περισσότερα από 70 λάθη, αναμένεται να ανοίξει ένα νέο κύκλο εποικοδομητικών και μη συζητήσεων.
Στο πλαίσιο τους είναι σκόπιμο να διασαφηνίσουμε πρωτίστως τους σκοπούς που καλείται να υπηρετήσει ένα βιβλίο Ιστορίας. Ο Μακρυγιάννης, που δε δίστασε να παρουσιάσει δίπλα στα κατορθώματα των συγχρόνων του και σφάλματα της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας των Ελλήνων του 1821, δηλώνει ευθαρσώς πως: ‘Δια όλα αυτά γράφω εδώ… δια να χρησιμεύουν όλα εις τους μεταγενεστέρους και να μάθουν να θυσιάζουν για την πατρίδα τους περισσότερη αρετή’. Γι’ αυτόν η Ιστορία πρέπει να συμβάλει στην αποφυγή σφαλμάτων του παρελθόντος και στη βελτίωση των επιγόνων. Η τελευταία προϋποθέτει δίχως άλλο τη διαμόρφωση μιας ρεαλιστικής εικόνας για το έθνος, στο οποίο ανήκουν, που θα επιτρέψει τη συνειδητοποίηση των αρετών και των μειονεκτημάτων του.
Σε καμία περίπτωση δε χρειάζεται λοιπόν να εξοβελισθούν από τα σχολικά βιβλία Ιστορίας τα δεινά που υπέστη ο ελληνικός λαός από άλλους και να εκλείψουν οι τραγικές του στιγμές από την ιστορική αφήγηση. Ούτε βέβαια να αποσιωπηθούν οι αποτυχίες και τα ατοπήματά του, για να υπερτονιστούν τα μικρά και μεγάλα επιτεύγματά του. Αντικειμενικότητα χρειάζεται και επιστημονική καταγραφή των γεγονότων, ικανή να ωθήσει μάλιστα το μαθητή στην περαιτέρω μελέτη τους.

Για μια στιγμή...

2007-03-09T20:36:00.000+02:00

Τα χαίρομαι τα παιδιά. Μ' αρέσει που ζουν τη στιγμή, που δίνονται μ' όλη τους την ψυχή σ' ό,τι κάνουν, που βρίσκουν το κάθε τι συναρπαστικό. Απόψε, το βάλαμε λοιπόν σκοπό με κάτι φίλους να τα μιμηθούμε, όσο τουλάχιστον μπορούμε, παίζοντας ποδόσφαιρο. Αν τα καταφέρουμε, θα κλείσουμε τη μέρα μας, έχοντας ζήσει στιγμές που δύσκολα θα ξεχάσουμε. Αυτές οι αξέχαστες στιγμές... πόσο σπάνιες έχουν γίνει πια... Καλή μας τύχη!

Θα 'ρθει κι εδώ η άνοιξη;

2007-03-02T20:48:00.000+02:00

Ο χειμώνας έφυγε, μα οι τραμπουκισμοί -βλέπε Νομική- είναι ακόμα εδώ. Νέοι με δυναμισμό, με αδιαμφισβήτητες πνευματικές δεξιότητες -δεν περνά ο καθένας το κατώφλι της Νομικής- εμπλέκονται σε βιαιοπραγίες, αναλώνονται σε μορφές αγώνα που αντιμετωπίζονται με καχυποψία από την κοινωνία. Κι ας είναι πολλές από τις ιδέες τους σωστές, κι ας έχουν τις περισσότερες φορές δίκιο.
Μήπως είναι καιρός να δοκιμάσουν κάτι άλλο; Αν, παραδείγματος χάριν, διοργάνωναν στους χώρους του Πανεπιστημίου ανοιχτές συζητήσεις, προσκαλώντας πρωτότυπα και ευγενικά διάφορες κοινωνικές ομάδες; Αν φρόντιζαν το ήθος κι ο αριθμός των συμμετεχόντων σ' αυτές να επιτρέπουν τον εποικοδομητικό διάλογο; Δε θα κατόρθωναν να εγείρουν προβληματισμούς; Να αφυπνίσουν συνειδήσεις;
Ένα είναι σίγουρο, πως χρειάζεται δουλειά, πολλή δουλειά, για να 'ρθει κι εδώ η άνοιξη.

Τα 'δεδομένα'

2007-01-26T21:42:00.000+02:00

Τα δεδομένα, υγεία, νιάτα, οικογένεια, φίλους, δουλειά, αυτοκίνητο, τ' αντιμετωπίζω αδιάφορα συνήθως, κι επικαλούμαι τη συνήθεια, για να δικαιολογηθώ. Τείνει, φοβάμαι, να καταστεί συνώνυμο του ασήμαντου το δεδομένο. Ευτυχώς, επεμβαίνει πού και πού η ΔΕΗ, κόβει το ρεύμα - άλλο 'δεδομένο'- και με υποχρεώνει να συνειδητοποιήσω την αξία τους, να παραδεχθώ πως τελικά δεν είναι και τόσο 'δεδομένα'. ΔΕΗ, σ' ευχαριστώ που μου 'δειξες τον κόσμο, βυθίζοντάς μας στο σκοτάδι...

Για το καλό μας...

2007-01-21T10:10:00.000+02:00

Μπορούν τα πυρπολημένα αυτοκίνητα κι οι σπασμένες βιτρίνες να αποτελούν αγωνιστικές δάφνες; Μπορούν οι καταστροφές περιουσιακών στοιχείων απλών πολιτών να αποτελούν απόδειξη του ενδιαφέροντος για τα κοινά; Μπορεί η βία να αποτελεί μέσο διεκδίκησης σε μια δημοκρατική κοινωνία;

Είναι σίγουρο πως η εξουσία μπορεί να είναι ανάλγητη. Είναι επίσης σίγουρο πως εμείς μπορούμε να την υποχρεώσουμε ν' αλλάξει, τουλάχιστον εν μέρει. Όσο συνεχίζουμε να αδρανούμε, οι κάθε λογής κουκουλοφόροι θα νιώθουν 'υποχρεωμένοι' να τα σπάσουν, για να εισακουστούν, για να ευαισθητοποιήσουν πολίτες και πολιτεία. Κι ο 'αγώνας' για το καλό μας θα συνεχίζεται. Έχουμε, βλέπετε, την τύχη να διαθέτουμε τόσους αυτόκλητους σωτήρες σ' αυτό τον τόπο...

Μια συνηθισμένη μέρα

2007-01-15T14:55:00.000+02:00

Αυτή η καθημερινότητα... Τον εκμηδενίζει το χρόνο, οι μέρες φεύγουν τόσο γρήγορα, που φτάνεις να κοιτάς το ημερoλόγιο και ν' απορείς πότε φτάσαμε στις 10, στις 15, στις 30 του μήνα... Αν μπορούσε να κάνει το ίδιο και με τη φθορά που συνεπάγεται η πάροδός του, να την εξοντώσει κι αυτή...

Υγ: Αυτή η ρούκετα της Παρασκευής νιώθω πως μας γύρισε πολλά χρόνια πίσω. Άραγε, θα ασχοληθούμε ποτέ σοβαρά σ' αυτόν τον τόπο με την πρόληψη ή θα πρέπει κάθε φορά να πλησιάσουμε στο ναδίρ, για να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα;

Το φετινό μου δώρο

2007-01-08T14:18:00.000+02:00

Αυτές τις γιορτές αποφάσισα να δωρίσω στον εαυτό μου χρόνο, περισσότερο χρόνο απ' ό,τι συνήθως του αφιερώνω. Φοβούμενος όμως πως δύσκολα θα τα καταφέρω εντός των τειχών, βρέθηκα για λίγες μέρες στο Άγιο Όρος, όπου, καθώς λένε, οι συνθήκες ευνοούν την ενδοσκόπηση. Πράγματι, μου δόθηκε η ευκαιρία να εξετάσω κάθε σχεδόν πτυχή της ζωής μου, ακόμη κι αυτές που προτιμώ συνήθως να προσπερνώ, και να διαμορφώσω εν τέλει μια σαφέστερη εικόνα του είναι μου. Η συγκεκριμένη εξέλιξη δυστυχώς δεν ενισχύει κατ' ανάγκην την αυτοπεποίθηση, διευκολύνει όμως τη λήψη αποφάσεων και βοηθά να διαμορφώσουμε τη ζωή μας με βάση αυτό που είμαστε κι όχι αυτό που νομίζουμε ή θα θέλαμε να είμαστε... Παρεμπιπτόντως, θα 'θελα λίγη από τη γαλήνη ορισμένων μοναχών του Όρους.

Μια ακόμη... μοναδική πρωτοχρονιά

2007-01-02T15:32:00.000+02:00

Όσοι έζησαν την πρώτη τους πρωτοχρονιά, δεν το 'χουν συνειδητοποιήσει. Αυτοί που πέρασαν την τελευταία τους, δεν γνωρίζουν ακόμη, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, πως δε θα ζήσουν άλλη. Η συντριπτική λοιπόν πλειοψηφία είχε άλλη μια πρωτοχρονιά και παρ' όλα αυτά κατόρθωσε κατά το μάλλον ή ήττον να τη ζήσει με όνειρα κι ελπίδες.

Είναι τελικά τόσο δύσκολο να ζούμε έτσι την κάθε μας μέρα; Να μας βρίσκει κάθε ανατολή αποφασισμένους να αξιοποιήσουμε και το τελευταίο λεπτό; Εύχομαι το 2007 να αποδείξει πως όχι...

Δελτίο φόβου...

2006-12-29T11:43:00.000+02:00

Αν και δεν το συνηθίζω, βρέθηκα χθες να προσπαθώ να ενημερωθώ από τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης. Δε μου άφηναν όμως χρόνο να σκεφτώ όσα παρουσίαζαν, προέβαλλαν θέματα που με άφηναν αδιάφορο και δεν άργησαν να με πείσουν πως καλά κάνω που προτιμώ τον τύπο και το διαδίκτυο για την ενημέρωσή μου. Εκεί μου δίνουν αν μη τι άλλο το δικαίωμα επιλογής θέματος, μου επιτρέπουν να ασχοληθώ, όσο θέλω, με το καθένα και νιώθω τελικά πως με υπολογίζουν περισσότερο.
Αντίθετα, χθες το βράδυ ένιωσα φόβο, παρακολουθώντας την επιλεγμένη από τους τηλεοπτικούς σταθμούς ειδησεογραφία. Ληστείες και πυροβολισμοί είχαν την τιμητική τους και ομολογώ ότι με ανησύχησε το πλήθος τους. Περισσότερο όμως με ανησύχησε το γεγονός πως η τηλεόραση με τη δύναμη της εικόνας και το θράσος των σχολιαστών της, που αναλύουν ως 'ειδήμονες' καθετί, κατόρθωσε να με τρομάξει. Κι ο φόβος δεν είναι καλός σύμβουλος…

Για μια φιλία

2006-12-20T13:23:00.001+02:00

Όταν έμαθα πως παρέες ανδρών έχουν καθιερώσει τις εβδομαδιαίες συναθροίσεις σε ταβέρνες, ουζερί και συναφή στα πρότυπα της τριάδας του 50-50, δεν εξεπλάγην. Ανήκω, βλέπετε, κι εγώ σ' αυτούς που συγκίνησε η φιλία των τριών, που όχι μόνο αντέχει στο χρόνο, αλλά διατηρεί και τη δυναμική της. Μένει να φανεί βέβαια αν όλοι εμείς που πιστεύουμε σ' αυτήν και την αποζητούμε, θα καταβάλουμε και τις απαραίτητες για τη διασφάλισή της προσπάθειες, αναβαθμίζοντας με τον τρόπο αυτό και το βιοτικό μας επίπεδο. Οι γιορτές αποτελούν σε κάθε περίπτωση μια καλή ευκαιρία, για να ασχοληθούμε με τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, πόσω μάλλον με εκείνες που πιστεύουμε πως μπορούν να μας συντροφεύουν και το 2007. Ίδωμεν...

Ένα ποτήρι μισοάδειο

2006-12-18T09:37:00.000+02:00

Περνώντας χθες το βράδυ από κανάλι σε κανάλι, πέτυχα τους αντιπροσώπους του έθνους να συζητούν τον προϋπολογισμό του 2007 και -λίγο οι κραυγές του Γρηγόρη, λίγο οι τζογαδόροι του Χρήστου- είπα να μείνω μαζί τους. Ο ηλικιωμένος κύριος που βρισκόταν στο βήμα μου ήταν μάλλον συμπαθής, μιλούσε αργά, δίχως κομματικές κορώνες, δίνοντας συγκεκριμένα στοιχεία, και είχε κερδίσει την προσοχή μου, μέχρι να αναφερθεί στο ποσοστό απορρόφησης του τρίτου κοινοτικού πλαισίου στήριξης που έχει πετύχει η χώρα μας. Ακούγοντας πως μεταξύ 2000 και 2006 η Ελλάδα των οικονομικών δυσχερειών έχει απορροφήσει το 50% των διαθέσιμων πόρων, το μυαλό μου έφυγε πια από το κοινοβούλιο και βρέθηκε μακριά, στα διάφορα έργα που υλοποιήθηκαν το διάστημα αυτό με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έμεινε για λίγο εκεί, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει πως θα μπορούσαν να ’ναι διπλάσια. Από ’κει και πέρα η απογοήτευση δε μου άφηνε περιθώρια να εξετάσω τι πήγε στραβά, ποιοι φέρουν εν τέλει ευθύνη κ.τ.λ. Έβαλα λοιπόν μια ταινία στο dvd, έτσι για να ξεχαστώ, μα δεν κατόρθωσα να πάψω ν’ αναρωτιέμαι αν θα ’μαστε ποτέ περήφανοι σ’ αυτόν τον τόπο για την πολιτική μας ηγεσία.

Χριστούγεννα 'τεραστίων διαστάσεων'

2006-12-15T08:34:00.000+02:00

Όταν πρωτοάκουσα τη ραδιοφωνική διαφήμιση γνωστής αλυσίδας παιχνιδιών, που λειτουργεί πλέον και στην Αλεξανδρούπολη, μου θύμισε τη 'SKODA Ξάνθη'... Τα Χριστούγεννα όμως, όπως και η Ξάνθη, που αγάπησα, δεν έχουν καμιά σχέση με αυτές τις εταιρείες. Ήταν, και ελπίζω να 'ναι και φέτος, γιορτές με στιγμές ζεστασιάς πλάι σε αγαπημένα πρόσωπα, γλυκιά μελαγχολία για το χρόνο που πέρασε, εφόσον βέβαια είχε φύγει γεμάτος από δυνατές εμπειρίες, και μια διάθεση απολογισμού, αλληλένδετη με την κατάρτιση σχεδίων, πολλών και ποικίλων σχεδίων.
Από την άλλη, τα Χριστούγεννα που διαφημίζει η εν λόγω εταιρεία, δίχως να είναι η μόνη, είναι γεμάτα τεχνητά, συχνά κακόγουστα προϊόντα και πολλά, πολλά αδικοχαμένα ευρώ.
Η επιλογή είναι ακόμη δική μας, ελπίζω.

Υγ: Όσον αφορά στα δώρα για τους μικρούς μας φίλους, μια προσεκτική έρευνα αγοράς οδηγεί σε δημιουργικά και συναρπαστικά παιχνίδια. Αυτό βέβαια που πρόκειται τελικά να χαρούν περισσότερο είναι ο χρόνος που θα περάσουμε μαζί τους.

2006-12-13T22:50:00.000+02:00

Το ρολόι δείχνει 22:55 της 13ης Δεκεμβρίου κι απολαμβάνω τις πρώτες μου στιγμές στη 'δεξαμενή'.  Φοβάμαι πως  η συγκίνηση της πρώτης φοράς θα αποτελεί μια ανάμνηση, αν φτάσω να μετρώ πλήθος επισκέψεων σ' αυτό το ημερολόγιο, όπως νομίζω ότι επιθυμώ. Αυτό που θα 'θελα το δίχως άλλο είναι να βιώσω την εξαίρεση, να κινούμαι και τότε με τη σημερινή συναισθηματική φόρτιση στους κόλπους του... Προς το παρόν όμως σας καλωσορίζω στη 'δεξαμενή'.