Υπάρχει ελπίδα;

Οι πυρκαγιές έφεραν την καταστροφή και πήραν μαζί τους την εμπιστοσύνη μας στην πολιτεία και τους μηχανισμούς της. Καθώς η χώρα μετρά τις πληγές της, μας κυριεύει μοιραία θλίψη και οργή για όλα όσα έγιναν, για όλα όσα δε θα γίνουν, για τις πληγές που θα μείνουν ανοικτές, για τα λάθη που δε θα γίνουν μάθημα...

14:00 επί 15:00

Ανάμεσα σε καφέδες και φθηνά ποτά

χανόταν ο χρόνος,

παίρνοντας μαζί του

τη Βάσω και τον εκσυγχρονισμό.

Τις μέρες εκείνες,

τις δίχως όνομα και ώρες,

ζούσαμε με απληστία

το ανεκτίμητο τίποτε.

Τώρα, την Παρασκευή

διαδέχεται ένα Σάββατο

που μοιάζει της Δευτέρας…

Κι όμως πού και πού

η ξενοιασιά, όπως παλιά,

κάνει νούμερα τις ώρες.

Ευκαιρίες

Η αγανάκτηση των πυροπαθών για τις κυβερνητικές εξαγγελίες προκαλεί έκπληξη σε όσους δε γνωρίζουν καλά την ελληνική πραγματικότητα. Για τους τελευταίους η στάση της κυβέρνησης είναι μάλλον η ενδεδειγμένη, τα μετρά που λαμβάνονται, ακόμη κι αν δεν επαρκούν, κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση και οι καλές προθέσεις των αρχών εγγυώνται πως θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Αντίθετα, όσοι έχουν ζήσει για καιρό το ελληνικό κράτος δεν μπορούν παρά να αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη, στην καλύτερη μάλιστα περίπτωση, τις υποσχέσεις των κυβερνώντων. Θυμούνται άλλωστε πόσο ‘αποτελεσματικά’ μέτρα πάρθηκαν για την επούλωση των πληγών που άφησε πίσω της η περσινή πυρκαγιά στη Χαλκιδική. Βλέπουν κατά καιρούς καμένες δασικές εκτάσεις να οικοπεδοποιούνται. Δεν ξεχνούν πως μόλις την περασμένη άνοιξη οι αρμόδιοι διαβεβαίωναν πως ο κρατικός μηχανισμός ήταν πανέτοιμος εν όψει του καλοκαιριού. Μοιραία λοιπόν δεν εμπιστεύονται τον κρατικό μηχανισμό, που, ειρήσθω εν παρόδω, τους ταλαιπωρεί ουκ ολίγες φορές καθημερινά.

Αυτό το καλοκαίρι της στάχτης, όπως και τους προσεχείς μήνες, θα έχει ωστόσο την ευκαιρία να μας πείσει πως κάτι έχει αλλάξει στον τρόπο που τόσα χρόνια λειτουργεί. Θα έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει την εμπιστοσύνη μας. Καθώς μάλιστα βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά θα το επιχειρήσει μεθοδικά. Όταν βέβαια έρθει η ώρα της κάλπης θα έχουμε κι εμείς την ευκαιρία να αποδείξουμε πως και μνήμη διαθέτουμε και κρίση.

Η άλλη Ελλάδα

Στο ερώτημα της προηγούμενης Παρασκευής αν θα ’χει ποτέ ο τόπος μας, αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας, τους κατοίκους που του πρέπουν απάντησαν καταφατικά με το έργο τους οι δύο πιλότοι που έδωσαν και τη ζωή τους στον αγώνα για την κατάσβεση μιας ακόμα πυρκαγιάς, στον αγώνα για το καλό όλων μας. Οι δύο νέοι, όπως και οι πυροσβέστες που χάθηκαν στις φλόγες πριν λίγες μέρες στην Κρήτη, αγωνιζόμενοι για τον ίδιο σκοπό, απέδειξαν πως σ’ αυτή τη γωνιά του κόσμου δεν ευδοκιμεί μόνο η διαφθορά και η ιδιοτέλεια, πως μπορούμε να περιμένουμε πολλά από τους σύγχρονους Έλληνες. Δεν έχουμε παρά να τους ευχαριστήσουμε και να τους διαβεβαιώσουμε πως θα ζουν για πάντα στην καρδιά μας, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ungaretti:

Μα στην καρδιά μου

κανένας σταυρός δε λείπει

Είναι η καρδιά μου

ο πιο σπαραγμένος τόπος

SAN MARTINO DEL CARSO (απόσπασμα)

ΑΥΤΟΣ ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Συναντώντας κανείς τους παρακάτω στίχους του Ελύτη χαίρεται την εύστοχη περιγραφή του τόπου μας, φέρνοντας στο νου του όμορφες, καλοκαιρινές εικόνες από κάθε γωνιά του. Δεν μπορεί όμως να μη λυπηθεί, καθώς συνειδητοποιεί πως η στάση μας απέναντί του διαφέρει κατά πολύ από την προτεινόμενη στο ποίημα. Θα ’χει άραγε ποτέ αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας τους κατοίκους που του πρέπουν;

Και πολλά τα λιόδεντρα
που να κρησάρουν στα χέρια τους το φως
κι ελαφρό ν' απλώνεται στον ύπνο σου
και πολλά τα τζιτζίκια
που να μην τα νιώθεις
όπως δε νιώθεις το σφυγμό στο χέρι σου
αλλά λίγο το νερό
για να το 'χεις Θεό και να κατέχεις τι σημαίνει ο λόγος του
και το δέντρο μονάχο του
χωρίς κοπάδι
για να το κάνεις φίλο σου
και να γνωρίζεις τ' ακριβό του τ' όνομα
φτενό στα πόδια σου το χώμα
για να μην έχεις πού ν' απλώσεις ρίζα
και να τραβάς του βάθους ολοένα
και πλατύς επάνου ο ουρανός
για να διαβάζεις μόνος σου την απεραντοσύνη

απόσπασμα από 'ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ'

Μπίζνες στις ακρογιαλιές

Η ηλιόλουστη πατρίδα μας έχει τη χαρά, καθώς βρισκόμαστε πια στα μέσα του καλοκαιριού, να φιλοξενεί εκατομμύρια αμέριμνους ανθρώπους, Έλληνες και ξένους, που αναζητούν σε κάθε σχεδόν γωνιά της τη φυγή από την καθημερινότητά τους. Από την άλλη βρίσκεται στο στόχαστρο επιτήδειων που προσπαθούν να κερδοσκοπήσουν καταπατώντας τη δημόσια περιουσία, θέτοντας σε κίνδυνο το περιβάλλον, πλήττοντας τα συμφέροντα των τουριστών και απειλώντας τη δημόσια υγεία.

Παρά την παραβατική συμπεριφορά ορισμένων επιχειρηματιών όμως πλήθος πολιτών αγκάλιασε και συνεχίζει να στηρίζει τις έκνομες δραστηριότητές τους, διασφαλίζοντας την κερδοφορία τους. Πολλοί εξ αυτών δεν είναι ενήμεροι για τις όποιες ατασθαλίες, άλλοι επιλέγουν να τις αγνοήσουν και ορισμένοι τις υποστηρίζουν ευθαρσώς, απαξιώνοντας νόμους και κανόνες.

Σε περίπτωση βέβαια που η κοινή γνώμη, στηριζόμενη στην έγκυρη πληροφόρηση από τα ΜΜΕ για την κατάσταση που επικρατεί, αποφασίσει να αλλάξει τακτική και γυρίσει την πλάτη σε κάθε επιχείρηση που παρανομεί, οι ευρηματικοί και θρασείς ιδιοκτήτες τους, που φιλοδοξούν να αποχαιρετήσουν το ελληνικό καλοκαίρι πλουσιότεροι κατά πολλές χιλιάδες ευρώ, θα υποχρεωθούν να συνετισθούν. Διαφορετικά, γνωρίζουν πολύ καλά πως θα το πληρώσουν κυριολεκτικά ακριβά.

Στην ολόμαυρη ράχη...

Η αντίδραση της κοινής γνώμης στις καταστροφικές πυρκαγιές, αν και για πολλούς οι θερινές διακοπές έχουν ήδη αρχίσει, ήταν άμεση και δυναμική. Πορείες, συγκεντρώσεις και συζητήσεις διοργανώνονται σχεδόν καθημερινά από τη Δευτέρα, με τη συμμετοχή πλήθους πολιτών. Στην υπηρεσία τους έχουν θέσει και σύγχρονα μέσα, όπως το διαδίκτυο, όπου λειτουργεί από την περασμένη Παρασκευή ιστολόγιο (anadasosi.blogspot.com) που αποσκοπεί στην ευαισθητοποίηση όλο και περισσότερων για την αναδάσωση των καμένων δασικών εκτάσεων σε όλη τη χώρα και φιλοδοξεί να συντονίσει τις σχετικές ενέργειες των εθελοντών.

Το κλίμα που έχει δημιουργηθεί δεν επιτρέπει φυσικά στην κυβέρνηση τίποτε λιγότερο από τη δέσμευση για την αποκατάσταση των δασικών εκτάσεων που χάθηκαν. Αναμενόμενη ήταν λοιπόν η δήλωση του πρωθυπουργού πως ‘όπου υπήρχε δάσος, θα παραμείνει δάσος’ και η ανακοίνωση μέτρων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που άφησαν πίσω τους οι πυρκαγιές. Συγκεκριμένα, όσον αφορά στις αναδασώσεις, ο κ. Σουφλιάς δήλωσε πως θα ξεκινήσουν το Νοέμβριο του 2007 και πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το Φεβρουάριο του 2008.

Κατά συνέπεια, απαιτείται επαγρύπνηση σε βάθος χρόνου, καθώς οι πληγές που άνοιξαν δεν μπορούν να επουλωθούν άμεσα. Τις μέρες που έρχονται θα είναι όμως δύσκολο να παραμείνει σε εγρήγορση η κοινή γνώμη, πιέζοντας τους ιθύνοντες να εφαρμόσουν τα απαραίτητα μέτρα, γιατί τα ΜΜΕ, επιδιδόμενα στο κυνήγι της επικαιρότητας, δε θα ασχολούνται πια με το θέμα. Ο αγώνας λοιπόν μόλις άρχισε.